tips

Op woensdag 30 september (19.00 uur) kun je vanuit je eigen comfortabele zetel met interessante auteurs in discussie over de canon, hoor je ze eigen werk voorlezen en luister je samen naar betogen. Boek je ticket nu!

Er is met andere woorden een nieuwe datum en een passende formule gevonden voor het Literair Reservaat van 2020: de auteurs komen samen in De Krook in Gent en jij kan gezellig mee aanschuiven via Zoom. Net zoals anders zijn er drie rondes met telkens twee auteurs, waardoor je aan het einde van de avond met zes auteurs een persoonlijk gesprek hebt gehad. Tussen de verschillende rondes door luisteren we naar een betoog.

Voor hun herfstnummer vraagt Kluger Hans inzendingen die op zoek gaan naar de grenzen en mogelijkheden die algoritmes ons en de literatuur bieden.

Er wordt veel geschreeuwd in de twee korte romans van Édouard Louis, Weg met Eddy Bellegueule en Geschiedenis van geweld, en ook veel gespuugd. Vaak gebeurt het ook min of meer tegelijkertijd, alsof spuug de materiële vorm van taal is, een betrouwbaarder betekenisdrager dan woorden, die vaak verkeerd worden begrepen. Op de eerste bladzijde van Weg met Eddy Bellegueule wordt de verteller op school in zijn gezicht gespuugd. ‘De lange met het rode haar spuugde Hier, voor in je smoel. De klodder liep langzaam over mijn gezicht, geel en dik zoals dat luidruchtige slijm dat de keel van bejaarden en van zieke mensen verstopt.’ Het is gruwelijk efficiënt. De woorden die de lange met het rode haar heeft uitgespuugd (en die zijn gecursiveerd, zoals alle uitspraken van personages uit het arbeidersmilieu) worden ingebed tussen ‘spuugde’ en ‘de klodder’, waardoor spuug en woorden niet van elkaar gescheiden zijn, één enkele materiële aanranding die niet kan worden weggeveegd. Door Matthew Stadler.

essays

Auteur: Julia Khusainova | Mentor: Anja Sicking | Voor: Tirade

Nadat het Sovjet-waanidee dood en begraven was probeerden mijn landgenoten in Rusland het gewone leven weer op te pakken. Ook mijn ouders poogden er iets van te maken, dus reden wij in een groene Lada die als illegale taxi dienstdeed naar hun favoriete restaurant. Het was een mooie winterse avond, een dik pak sneeuw belemmerde ons het zicht voorbij dertig centimeter. Alles leek wit. Ik was zeven of acht en mocht voor het eerst met mijn ouders mee uit eten.

Auteur: Sarah van Vliet | Voor: Armada

Voor mijn leesclub begon ik aan Alte Meister van Thomas Bernhard. Een roman over een knorrige oude man die zijn dagen in een Weens museum slijt. Althans, dat was de indruk die mij na 60 pagina’s bijbleef, want het lukte me niet om de roman uit te lezen. Ik ergerde me al aan de bladspiegel, tweehonderd pagina’s zonder alinea’s of witregels, die de lezer geen pauze gunnen (als je toch stopte, moest je een bladzijde opnieuw lezen om te vinden waar je was gebleven). In het begin had ik nog allemaal vertalingen in de kantlijn gekrabbeld. Dan, op bladzijde 60: ik word niet goed.

Auteur: Maria Kager | Mentor: Martien Bos | Voor: De Optimist

‘Hier,’ zei mijn grootvader, en hij gaf me een dikke, zwarte Penguinpocket met een grijze rug. ‘Als je dit uitleest, van begin tot eind, ga je naar de hemel.’ ‘James Joyce’ stond met witte letters op de kaft. Ulysses. Hij had het boek letterlijk kapotgelezen: de bladzijden zaten los in de omslag, een dik elastiek hield alles bij elkaar.

nieuws

Medio augustus verschijnt het nieuwe nummer van Tirade met daarin het essay van Julia Khusainova. Wij vroegen Khusainova en haar begeleider Anja Sicking hoe zij inmiddels op het mentoraat terugkijken.

Een nieuw mentoraat! Jan Postma begeleidt Hannes Cools bij het herschrijven van zijn essay ‘De kracht van de ander’.

Een nieuwe gezamenlijke oproep! Voor hun novembernummer is cultuurmagazine rekto:verso op zoek naar essays rondom het thema plezier. Stuur je essay in bij De Nieuwe Garde en maak kans op publicatie.

In een wereld in verandering is het belangrijk om maatschappelijke kwesties bespreekbaar te maken en op te komen voor elkaars rechten in solidariteit. De culturele sector probeert haar maatschappelijke verantwoordelijkheid op te nemen door ongelijkheden en vormen van discriminatie aan te kaarten en mogelijke oplossingen te verkennen. Hoewel kunst ludiek kan zijn, kan het spel- en maakplezier van cultuur eveneens politiek zijn. Plezier is immers nooit apolitiek. Waar komt politiek, cultuur en spel samen?

meernieuws