tips

Het is vanaf nu mogelijk om in te zenden voor de Jan Hanlo Essayprijs Klein 2021. Het thema van dit jaar is ‘Nooit meer stil’, gebaseerd op Hanlo’s gelijknamige gedicht uit 1947.

Update: in verband met de coronamaatregelen is het niet mogelijk om de lezing bij te wonen, gelukkig is de lezing wel online te zien vanaf woensdag 18 november (20.00 uur) op Joostzwagermanlezing.nl. Je hoeft hiervoor niet in te loggen of aan te melden.

Op woensdag 30 september (19.00 uur) kun je vanuit je eigen comfortabele zetel met interessante auteurs in discussie over de canon, hoor je ze eigen werk voorlezen en luister je samen naar betogen. Boek je ticket nu!

Er is met andere woorden een nieuwe datum en een passende formule gevonden voor het Literair Reservaat van 2020: de auteurs komen samen in De Krook in Gent en jij kan gezellig mee aanschuiven via Zoom. Net zoals anders zijn er drie rondes met telkens twee auteurs, waardoor je aan het einde van de avond met zes auteurs een persoonlijk gesprek hebt gehad. Tussen de verschillende rondes door luisteren we naar een betoog.

nieuws

Het mentoraat in het kader van onze gezamenlijke oproep met rekto:verso is van start! Rekto:verso-redacteur Johannes De Breuker begeleidt Valérie Boiten bij het herschrijven van haar essay ‘ Lijden en lachen onder de ijskap van de macht’.

Een nieuw mentoraat! Onlangs gingen Milou Voskuilen en Thomas Heerma van Voss aan de slag met Voskuilens essay ‘Leven in een grijs gebied’.

Deze zomer gingen Marten Hoekstra en Heleen Oomen samen aan de slag met Hoekstra’s essay ‘0, 1, veel’. In zijn essay onderzoekt Hoekstra de overeenkomsten tussen schrijven en programmeren, het beroep van programmeur als ambacht, de complexiteit ervan en hoe die hanteerbaar wordt gemaakt, hoe de verschillen tussen mens en machine te overbruggen, en zijn eigen ontwikkeling tot programmeur.

meernieuws

essays

Auteur: Julia Khusainova | Mentor: Anja Sicking | Voor: Tirade

Nadat het Sovjet-waanidee dood en begraven was probeerden mijn landgenoten in Rusland het gewone leven weer op te pakken. Ook mijn ouders poogden er iets van te maken, dus reden wij in een groene Lada die als illegale taxi dienstdeed naar hun favoriete restaurant. Het was een mooie winterse avond, een dik pak sneeuw belemmerde ons het zicht voorbij dertig centimeter. Alles leek wit. Ik was zeven of acht en mocht voor het eerst met mijn ouders mee uit eten.

Auteur: Sarah van Vliet | Voor: Armada

Voor mijn leesclub begon ik aan Alte Meister van Thomas Bernhard. Een roman over een knorrige oude man die zijn dagen in een Weens museum slijt. Althans, dat was de indruk die mij na 60 pagina’s bijbleef, want het lukte me niet om de roman uit te lezen. Ik ergerde me al aan de bladspiegel, tweehonderd pagina’s zonder alinea’s of witregels, die de lezer geen pauze gunnen (als je toch stopte, moest je een bladzijde opnieuw lezen om te vinden waar je was gebleven). In het begin had ik nog allemaal vertalingen in de kantlijn gekrabbeld. Dan, op bladzijde 60: ik word niet goed.

Auteur: Maria Kager | Mentor: Martien Bos | Voor: De Optimist

‘Hier,’ zei mijn grootvader, en hij gaf me een dikke, zwarte Penguinpocket met een grijze rug. ‘Als je dit uitleest, van begin tot eind, ga je naar de hemel.’ ‘James Joyce’ stond met witte letters op de kaft. Ulysses. Hij had het boek letterlijk kapotgelezen: de bladzijden zaten los in de omslag, een dik elastiek hield alles bij elkaar.