nieuws

Een nieuw mentoraat! Johannes De Breuker begeleidt Hester van Gent bij het herschrijven van haar essay ‘Voor even als Laurel’.

In het december werd ‘Wat is de kracht van de politieke grap?’ gepubliceerd, het essay dat Valérie Boiten inzond naar aanleiding van onze gezamenlijke oproep met rekto:verso. Hoe kijken Boiten en haar mentor Johannes De Breuker inmiddels op het mentoraat terug?

Onlangs gingen Basje Boer en Christine Geense samen aan de slag met Geenses essay ‘Niet alleen Love Is Blind’. Tijdens het kijken van Love Is Blind, een datingshow op Netflix, realiseerde Geense zich welke realiteit reality tv ons werkelijk toont. Waar proza, comics en audiovisueel werk in de afgelopen jaren zijn overgestapt op een realistischer portrettering van vrouwen, bijt reality tv zich vast in de tropen van weleer, met name in het stereotype van de vrouw als boosdoener.

meernieuws

tips

Elke zomer gaat deBuren met jonge makers naar Parijs. Ze krijgen er de kans om twee weken lang aan nieuw materiaal te werken en in gesprek te gaan met elkaar en met gerenommeerde auteurs en sleutelfiguren uit het literaire veld en het medialandschap. Voor, tijdens en na de residentie stellen de makers enkele keren met een redacteur hun werk op scherp.

Het volgende nummer van literair tijdschrift Kluger Hans staat in het teken van (des)illusie. Je kunt nu inzenden!

Het is vanaf nu mogelijk om in te zenden voor de Jan Hanlo Essayprijs Klein 2021. Het thema van dit jaar is ‘Nooit meer stil’, gebaseerd op Hanlo’s gelijknamige gedicht uit 1947.

essays

Auteur: Valérie Boiten | Mentor: Johannes De Breuker | Voor: rekto:verso

Politieke humor mag dan als subversief worden beschouwd, autoritaire gezagvoerders komen maar al te graag even meelachen om het spel naar hun hand te zetten. Dient humor de machtelozen of de machthebbers?

Auteur: Julia Khusainova | Mentor: Anja Sicking | Voor: Tirade

Nadat het Sovjet-waanidee dood en begraven was probeerden mijn landgenoten in Rusland het gewone leven weer op te pakken. Ook mijn ouders poogden er iets van te maken, dus reden wij in een groene Lada die als illegale taxi dienstdeed naar hun favoriete restaurant. Het was een mooie winterse avond, een dik pak sneeuw belemmerde ons het zicht voorbij dertig centimeter. Alles leek wit. Ik was zeven of acht en mocht voor het eerst met mijn ouders mee uit eten.

Auteur: Sarah van Vliet | Voor: Armada

Voor mijn leesclub begon ik aan Alte Meister van Thomas Bernhard. Een roman over een knorrige oude man die zijn dagen in een Weens museum slijt. Althans, dat was de indruk die mij na 60 pagina’s bijbleef, want het lukte me niet om de roman uit te lezen. Ik ergerde me al aan de bladspiegel, tweehonderd pagina’s zonder alinea’s of witregels, die de lezer geen pauze gunnen (als je toch stopte, moest je een bladzijde opnieuw lezen om te vinden waar je was gebleven). In het begin had ik nog allemaal vertalingen in de kantlijn gekrabbeld. Dan, op bladzijde 60: ik word niet goed.